Vorige tocht

De parcoursbouwer is

Willem Ruis

Volgende tocht

Afstand:

Circa 20 - 40 - 60 km.

Start:

60 km om 7:00 uur, 40 km om 9:00 uur en 20 km tussen 9:00 en 11:00 uur.

Sluiting:

60 km tot uiterlijk 19:00 uur, 40 en 20 km tot 17:30 uur.

Startlocatie:

Marnix College, Prins Bernhardlaan 30, 6713 MC Ede.
Douchen is hier mogelijk.

GPX:

Hier is het GPX bestand met de posten onderweg. klik hier.

Bereikbaarheid per trein:

NS station Ede/Wageningen. RD Stationsplein over en L aanhouden, LA Prins Bernhardlaan en RD spoor over.

Bereikbaarheid per auto:

A12, afslag 24 Ede/Wageningen. Vanaf hier wordt de start met WS78 borden aangegeven

Parkeer gelegenheid:

St. Antonius van Padua Kerk, Stationsweg 112, 6711 PZ Ede of in de nabijheid van station Ede Wageningen zoals aan noordkant bij het Stationsplein.

 

 

 

 
Het gemeentewapen van Ede bestaat uit een blauw wapenschild met in goud de Nederlandse maagd met een vrijheidshoed op een speer, steunend op een Bijbel. Dit wapen is na de Franse Revolutie ontstaan. De afbeelding is ontleend aan de afbeelding die destijds op de gulden werd gebruikt. In plaats van de Bijbel zou als boek oorspronkelijk ook de Grondwet bedoeld kunnen zijn. Deze guldens waren voorzien van het randschrift Hanc tuemur, hac nitimur (Haar beschermen wij, op haar steunen wij). Deze spreuk is niet opgenomen in het wapen van Ede en nooit gelegaliseerd, maar werd in het verleden wel af en toe gebruikt.

 

Net als bij de vorige serie is de start vanuit het Marnix College, waar de heren Ab en Alex Hendriks weer onze gastheren zijn. Ook vandaag biedt WS78 drie afstanden aan: 20, 40 en 60 kilometer. Alle afstanden komen bij de centrale rustpost. Deze sobere rustpost is dit keer bij de kwekerij en tuin 'De Boschhoeve' in Wolfheze. De 20 km komt hier één keer langs. De 40 km komt hier twee keer langs met tussendoor een lus naar sportcomplex Papendal. De langste afstand komt hier drie keer met naast de lus voor de 40 km een extra lus met een rondje om Doorwerth.

Ede 1

De centrale rustpost bij kwekerij en tuin 'De Boschhoeve' in de zomerperiode.

De eerste lus van ongeveer 22 km komt op zowel de heen als de terugweg over het kazerneterrein van Ede. We wandelen voor het overgrote deel door de bossen Sysselt, het stroomgebied van de Renkumse Beek en de Ginkelse Heide. Ongeveer halverwege deze lus ligt de centrale rustpost.

Geen plaats in Nederland kent zo'n unieke verzameling kazernes als Ede, waar maar liefst zeven kazernes naast elkaar liggen aan de Nieuwe Kazernelaan. Hun locatie en geschiedenis zijn onderling verweven. In 1906 werden de eerste twee kazernes door de infanterie in gebruik genomen. In de wereld van na de Koude Oorlog was een groot leger niet meer nodig en de Landmacht kromp en reorganiseerde. Ede was ooit de thuisbasis voor zo'n 4000 militairen. Na diverse reorganisaties van de Landmacht en de afschaffing van het dienstplichtleger verminderde dit aantal snel. Vele, vaak modernere kazernes elders waren al afgestoten. Ook Ede ontkwam niet aan afstoting. Het uiteindelijke resultaat is dat Ede in 2010, na 100 jaar aanwezigheid van het leger, garnizoensstad af is.

Langs de route zien we de namen van de kazernes terug.

Maurits- en Johan Willem Frisokazerne, Infanteriekazerne 1 en 2. (tijdens de oorlog door de Duitsers in gebruik onder de naam Kommodore Bonte Kaserne)
Van Essenkazerne, artilleriekazerne. (tijdens de oorlog door de Duitsers in gebruik onder de naam Bismarckkaserne)
Arthur Koolkazerne, cavaleriekazerne.
P.L. Bergansiuskazerne School Reserve Officieren Bereden Artillerie.
Elias Beeckmankazerne, infanteriekazerne.
Simon Stevinkazerne, motorartillerie.
De meeste gebouwen zijn in stand gehouden en worden hergebruikt voor sociaal, maatschappelijk en culturele diensten. Ook heeft sinds kort het COA een deel in gebruik voor noodopvang voor vluchtelingen. Het verdwenen dorp Wolfheze

De tweede lus is alleen voor de deelnemers aan de 60 kilometer. Vanaf de centrale rustpost gaan deze deelnemers naar het zuiden. Over het Heelsumse Veld, Jufferswaard, Noordberg en Boersberg gaan we naar Kasteel Doorwerth, waar de horecarust is. Ook nu gaan we weer over de stuwwallen en het Duno plateau met zijn prachtige vergezichten over de Rijn richting Arnhem en Nijmegen.
Op de terugweg wandelen we door Heveadorp naar het Wodanswoud met zijn vele Wodanseiken. Dit is een prachtig stukje natuurgebied. We vervolgen onze weg over de Doorwerthse Heide (ten zuiden van de A50), over het Ecoduct Wolfhezerheide en vervolgens de Wolfhezerheide (ten noorden van de A50) waarna we weer terug komen op De Boschhoeve.

Ede 2

Bevroren heidevelden van natuurgebied Planken Wambuis tijdens het voorlopen.

De tweede lus voor de 40 km afstand en derde voor de 60 km afstand loopt vanaf de Boschhoeve via Wolfheze, de bossen met heide van Planken Wambuis en het Papendalse veld naar de horecarust op sport en congrescentrum Papendal.

Voordat we bij Papendal aankomen wandelen wij door een tunnel onder de A12. Het middelste deel dateert uit 1941. Door de verbreding van de A12 is ook deze tunnel weer een stuk langer geworden. Deze tunnel was onderdeel van het 'bommenlijntje'. We volgen het oude tracé van een goederenspoorlijntje.

Tussen Wolfheze en het Koninklijk Luchtmacht terrein Deelen (voorheen Vliegbasis Deelen) liggen behalve heidevelden ook dichte bossen op Planken Wambuis en Nationaal Park De Hoge Veluwe. In die bossen treft de wandelaar onverwachts kaarsrechte brede wandelwegen aan. Een goede observator ziet dat enkele daarvan een fraaie verbinding vormen tussen het voormalige vliegveld en het NS-station Wolfheze.
De Duitsers hebben in 1941 een goederenspoorlijntje aangelegd om de eveneens door hen gebouwde Fliegerhorst Deelen te bevoorraden. Ook de aanvoer van munitie vond over deze spoorlijn plaats. Zo kreeg het traject de naam 'bommenlijntje'.

Na de genoten rust verlaten we het terrein via de achteruitgang. Na een stukje over het Gerard Nijboerpad gaan we door een duiker naar de andere kant van het spoor.

De tunnel - duiker ligt onder de spoorlijn Utrecht - Arnhem. Dit is de grootste duiker onder dit spoortracé. Oorspronkelijk was de duiker voor de afvoer van hemelwater bedoeld. Bewoners uit de omgeving schuilden er in september 1944 voor het oorlogsgeweld. Op 19 september werd deze tunnel gebruikt door Britse en Poolse troepen. Via deze verbinding met het terrein ten zuiden van de spoorlijn bereikten zij met jeeps en kanonnen hun kameraden in de Wolfhezer - en Bilderbergbossen.

Ede 4

Kerkje in het verdwenen dorpje Oud Wolfheze.

Via de Oude Klooster­weg passeren we een heuvel waarop het toenmalig kerkje uit de elfde eeuw van Oud Wolf­heze stond. Tegen­woordig zijn de funda­menten van deze kerk nog goed te onder­scheiden.

Oud Wolfheze lag ten zuiden van het huidige Wolfheze. Nadat de Graaf van Gelre op Kasteel Doorwerth rond 1650 een eigen kapel liet bouwen en ook in het dorp Heelsum een kerkje verrees, raakte het kerkje van oud Wolfheze in verval.

Het bos en heide gebied Wolfhezerheide (ten noorden van de A50) en de Doorwerthseheide wordt van elkaar gescheiden door de A50. Sinds een aantal jaren zijn deze weer verbonden met het Ecoduct Wolfhezerheide. Als wandelaar maken we daarvan dankbaar gebruik.

De parcoursbouwer van deze tocht, Willem Ruis, is tevens voorzitter van WS78. Willem heeft al een tijd geleden aangegeven, dat dit zijn laatste seizoen als voorzitter zal zijn. Met dit stevige, WS78 waardige parcours over vrijwel alleen onverharde paden in winterse omstandigheden neemt hij als voorzitter afscheid.

Het verdwenen dorpje "Oud Wolfheze".

Vorige tocht

Volgende tocht

Pagina is bijgewerkt op 17-02-2016 om 08:40 uur